“Azərbaycan xalqı haqqımızda yayılan şayiələrə inanmasın”
Eurovisionİyun 17, 2008 10:02
Azərbaycanı “Eurovision-2008” yarışmasında təmsil edən Elnur Hüseynov və Samir Cavadzadənin APA-ya eksklüziv müsahibəsi
- Sizcə, “Eurovision” müsabiqəsində ilk dəfə çıxış edən ölkə üçün səkkizinci yer uğurlu sayıla bilərmi?
Elnur Hüseynov: Bu, bir tərəfdən, əlbəttə böyük uğurdur. Bu tək bizim yox, bütün Azərbaycanımızın uğurudur. Digər tərəfdən isə biz ilk üçlükdə olacağımızı düşünürdük.
Samir Cavadzadə: İlk dəfə üçün səkkizinci yer pis deyil. 53 il ərzində Azərbaycan bu yarışmada ilk dəfə təmsil olundu. İlk dəfədən Azərbaycan ilk onluğa düşübsə, deməli, musiqimiz çox yüksək səviyyədədir. Digər ölkələrdə yaşayan həmvətənlərimiz bizə çox dəstək oldular. Bütün Avropa bizim minimum ilk beşlikdə olacağımıza inanırdı. Hamı çox gözəl bilir ki, bu, həm də siyasi müsabiqədir.
- Azərbaycanda necə qarşılandınız, sizə hər hansı mükafat təqdim olundumu?
Samir Cavadzadə: Beş aydan çox müsabiqəyə hazırlıq işləri aparıldı. Biz buna görə Heydər Əliyev Fonduna, Gənclər və İdman Nazirliyinə təşəkkür edirik. Mükafat məsələsinə gəlincə, bu, hələ olmayıb.
- Bəs fəxri ad necə, gözləyirsinizmi?
Elnur Hüseynov: Biz bu müsabiqəyə gedəndə bizə fəxri adın veriləcəyi deyilmişdi. Onu da gözləyirik.
- Deyirlər ki, “Eurovision”da daha çox şouya önəm verilir...
Elnur Hüseynov: Bu müsabiqədə hər şey önəmlidir. Həm yaxşı ifa, həm də şou olmalıdır.
Samir Cavadzadə: 43 ölkə arasında yeganə mini tamaşa bizim çıxışımızda idi. Ona görə də çıxışımız hamının yaddaşında həkk olundu.
- Özünüzə rəqib hansı ölkənin təmsilçisini görürdünüz?
Elnur Hüseynov: Ukraynalı təmsilçi Ani Lorakı özümüzə rəqib görürdük. Baxmayaraq ki, Yunanıstan, Ermənistan və Ukraynanın hazırladığı çıxışlar oxşar idi, amma Ani Lorakın səsi, stajı, görünüşü çox yüksək səviyyədə idi. Biz Moldovanın təmsilçisi Geta Burlacunu Azərbaycana dəvət etmək və bir yerdə konsert verməyi düşünürk.
- Xalqımızın dəstəyindən razı qaldınızmı?
Samir Cavadzadə: Çox razı qaldıq. Biz orada olanda bu dəstəyi hiss edirdik. Finala vəsiqə qazananda bizə bildirdilər ki, bütün Azərbaycan xalqı bayram edir. Bütün bunlar finalda bizə daha da güc verirdi. Növbəti illərdə Azərbaycanı bu müsabiqədə təmsil edəcək sənətçiyə o qədər də çətin olmayacaq. Çünki, ilk dəfədən bütün ağırlıqlar bizim öhdəmizə düşdü. Gövhər Həsənzadə orada bizə ana qayğısı göstərirdi.
- Yarımfinalın ilk məşqində “şeytan”ın taxtının sınması hadisəsi sizin əsas çıxışınıza təsir etmədi ki?
Samir Cavadzadə: Əslində bu taxt muğamdan sonra onsuz da dağılmalı idi. Yəni taxtın dağıdılması epizodunu şouya daxil etmişdik. Biz də məşq zamanı taxtı dağıtdıq ki, nəticənin necə olacağını görək. Ondan sonra həngamə qopdu, hətta taxtdan yıxılmağımla bağlı şayiələr yayıldı. Ancaq bu, belə olmamışdı. Düzdür, həqiqətən də yarımfinal günü, çıxışdan qabaq mən çox pis yıxılmışdım. Ancaq bu səhnədə taxtın sınması zamanı olmamışdı. Hətta finala kimi gecələr ağrıdan yata bilmirdim.
- Deyirlər əsas çıxışlarda “mələy”in qanadları da sınıb...
Elnur Hüseynov: Qanadlarımın çəkisi 15 kiloqram idi. Hər dəfə o qanadlarla hərəkət edəndə düşünürdüm ki, Allah məni qorusun, bircə yıxılmayım. Yarımfinalda və finalda yalnız yaxşı oxumaq barədə düşünürdüm. Ancaq qanadların fikri məni daha çox narahat edirdl. Hətta yarımfinalda qanadlarım sındı, finalda da əyildi. Mənə çox çətin idi, çünki 12 yaşında ikinci mərtəbədən yıxılmışam və həmin vaxt belim zədələnib. Əslində qanadlar sonda açılmalıydı, ancaq problem yaranacağından, kiminsə yıxılacağından qorxduq və qanadları açmadıq.
- Deyəsən axı, yarımfinalda həyəcanınız daha çox idi. Hətta çıxışınızın başlanğıcında səsinizdə titrəyiş də hiss olunurdu...
Samir Cavadzadə: Əlbəttə, həyəcan çox idi. Yarımfinaldan finala keçə bilməmək qorxusu var idi.
- Ermənistan nümayəndə heyəti və təmsilçisinin sizə münasibəti necə idi?
Elnur Hüseynov: Biz orada öz işimizi görürdük. Sözün düzü, onlara baş qoşmurduq. Biz ermənilərlə bir oteldə qalmağımızı da fikirləşmirdik. Amma onlar bizim yanımızdan keçəndə gülürdülər, qəribə baxışlarla bizi süzürdülər, mahnılar oxuyurdular. Hətta qaldığımız oteldə aşağıda bayrağımız asılmışdı. Ermənilər bizim bayrağın asıldığını görüb, öz bayraqlarını da gətirib orada asdılar. Biz də düşündük ki, onları saymamalıyıq, axı bizim səviyyəmiz tamam başqadır. Sonra da əsəbi halda gəlib bayraqlarını çıxarıb apardılar. Amma bizim bayraq gələn günə kimi orada qalmışdı.
- Azərbaycanın Ermənistandan dörd pillə geridə qalmasını necə qarşıladınız?
Elnur Hüseynov: Bizə ən çox təsir edən elə bu oldu. Çünki Belqradda bütün ölkələrin nümayəndələri bizim nömrəni daha güclü hesab edirdilər. Onu da nəzərə almaq lazımdır ki, Ermənistan artıq bu müsabiqədə üçüncü dəfə iştirak edirdi. Əminəm ki, növbəti il Azərbaycan bu problemlə üzləşməyəcək. Artıq ölkəmiz bu müsabiqə haqqında yetərincə məlumat topladı.
Samir Cavadzadə: İnanın, bu fakt bizi çox kədərləndirdi. Əslim Qarabağlıdır və bu fakt məni çox yandırdı. Müsabiqə də olsa, axı onlar bizim düşmənimizdir. Final başa çatdıqdan sonra səhər saat yeddiyə kimi sakitləşə bilmirdik. Gövhər Həsənzadə, Yaşar Baxış, Elnur, mən - hamımız ağlayırdıq. Düzdür, Ermənistan müsabiqədə ilk iştirakı zamanı ilk onluğa belə çıxmamışdı. Bu baxımdan biz yenə də onlardan yüksəkdəyik. Onlar özləri çox gözəl görür və anlayırdılar ki, biz onlardan çox üstünük.
- Erməni saytlarında sizinlə bağlı məlumatlar dərc olunurdu. Həmin yazılarda cinsi azlıqların nümayəndəsi kimi təqdim olunurdunuz...
Şərhlər(0)
35 oxunma
Eurovision 2008
